Recensie: Dankbaar lichaam

Boek: Dankbaar lichaam
Auteur: 
Thomas Möhlmann
Uitgeverij: Prometheus
Verschijningsdatum: april 2021
Genre: poëzie  
Aantal sterren: ★★★ 3

Poëzie, ik vind het super leuk om te lezen. Het meest bijzonder vind ik dat iedereen de woorden op zijn eigen manier kan interpreteren en er dus een ander beeld bij vormt. Om mij heen merk ik dat er niet zo heel veel aandacht is voor poëzie. Daar breng ik graag verandering in. Benieuwd wat ik vond van Dankbaar lichaam, geschreven door Thomas Möhlmann? Je leest het in deze blogpost.

Samenvatting

In de poëzie van Thomas Möhlmann komt af en toe een personage langs dat naar de naam Momo luistert. Momo was stationswachter, minderjarige hotelreceptionist, soms meer jongen, soms meer meisje. In Dankbaar lichaam is Momo terechtgekomen in een kleine, hechte gemeenschap. De bundel vertelt over de liefde die zich tussen hem en een dorpsdochter ontvouwt, inclusief de dramatische gevolgen voor hem, haar, haar vader en de hele gemeenschap. Het verhaal wordt gedeeltelijk door omstanders en betrokkenen, en grotendeels door de twee geliefden verteld. Elk afzonderlijk gedicht is een korrel in de caleidoscoop die zicht geeft op de grootste waarheid waartoe de menselijke soort in staat blijkt: liefde overwint alles, zelfs als niet iedereen het overleeft. Dankbaar lichaam is Möhlmanns meest liefderijke dichtbundel ooit.

Over Dankbaar lichaam

Na het lezen van de achterflap had ik verwacht dat de gedichten van Thomas Möhlmann samen een overkoepelend verhaal zouden vormen. Helaas mis ik zelf de rode draad en het verhaal van het personage van Momo is mij ook niet duidelijk. Wanneer ik mijn verwachtingen loslaat, en met een frisse blik op de dichtbundel terugkijk, heb ik gemixte gevoelens. De gedichten bevatten mooie zinnen, die je graag opnieuw wilt lezen. Iedere keer dat je het opnieuw leest, kan je het weer op een andere manier interpreteren. Maar er zat ook erg veel herhaling in en het belangrijkste ontbrak voor mij: namelijk dat de gedichten mij raakten. Maar het had ook iets bijzonders. Gedichten in verhaalvorm.

Een gedicht uit de bundel

Zoals bij iedere dichtbundel die ik lees en recenseer, deel ik altijd één gedicht dat de meeste indruk op mij heeft gemaakt. Uit Dankbaar lichaam is dit Bruid en Bruidegom.

Bruid en Bruidegom

‘Ik kan je niets meer dan wat je al bezit beloven,
ik kan je niet in je ogen kijken zonder te verdwalen,
Ben lang alle kruiden in mijn tuin gegaan, ik hou
ervan alleen te zijn met alle geuren in mijn tuin, ik
hou ervan alleen te zijn, maar niets ruikt fijner dan
jouw hals, jouw pols, je sleutelbeen, alles lijkt ineens
zo kaal, zo schraal, en zo ver heen, zonder bron,
zonder het zweet op de huid van je onderarm.

Ik kan je niets beloven, maar ik weet waar je als eerste
de bloesem zich uit de knoppen dringt, waar de bijen
vergaderen, ik wil merk ik met je doen wat de lente
met de kersenbomen doet. Ik heb wijn gedronken
en gekotst, ik heb met honing aangelengde melk
gedronken en gekotst, ik heb achter je oorschelp
geroken en weet nog steeds niet wie of wat ik ben:

ik kan je niets meer dan wat je al bezit beloven,
ik heb je behalve mezelf niets meer te bieden.’

Het mooie aan poëzie is dat iedereen het op een andere manier kan interpreteren. Hoe ik dit gedicht lees, is dat het belangrijk is dat je jezelf kan zijn bij een ander en je je niet moet aan gaan passen naar een ander zijn wensen. Jezelf zijn is genoeg. En als er liefde is tussen twee mensen, dan zou dit voldoende moeten zijn. De rest is een leuke bijkomstigheid. Maar liefde is de basis.

Conclusie

Dankbaar lichaam van Thomas Möhlmann is een dichtbundel waarin ik af en toe meegenomen werd in het verhaal. Soms werd ik getriggerd door wat de auteur heeft geschreven en heb ik het even later opnieuw gelezen. Er zaten mooie delen in, maar de rode draad en de emotie ontbrak helaas voor mij. Het heeft me niet weten te raken, zoals Lotte van der Zwet bijvoorbeeld wel heeft gedaan. Maar dat is een kwestie van smaak. Want iets waar de bundel zich mee onderscheid is wel de gedichten in verhaalvorm. Ik raad je aan de dichtbundel vooral zelf te gaan lezen en je eigen mening erover te vormen.

Nieuwgierig geworden naar het nieuwste boek van Thomas Möhlmann? Schaf het boek dan hier aan bij je (online) boekhandel.

*Dankbaar Lichaam heb ik van Uitgeverij Promtheus ontvangen als recensie-exemplaar, maar dit heeft mijn mening over de dichtbundel niet beïnvloed.

Leave a Reply