Recensie: Pekingeend -Dilay Desdemona

Boek: Pekingeend
Auteur:
Dilay Desdemona
Uitgeverij: uitgegeven in eigen beheer
Verschijningsdatum: 2020
Genre: non-fictie
Aantal sterren: ★★★★✩ 4
               
Ik vind het geweldig dat mensen een boek durven te schrijven en deze dan in eigen beheer uitgeven. Je moet er de ballen maar voor hebben! Zo schreef Laura de Waal haar eigen dichtbundel en heeft Dilay Desdemona haar boek Pekingeend uitgegeven. Ik volg Dilay al een geruime tijd op Instagram en heb een glimpje van haar schrijfproces meegekregen. Dit maakte me zo nieuwsgierig, dat ik haar boek meteen heb aangeschaft. Wat ik ervan vond? Je leest het in deze blog.

Samenvatting

‘Angie is een tweede generatie Chinese Nederlander, die als kind van Hongkong naar Hilversum verhuisd om door het leven te gaan als Nederlander. Toch wordt Angie ongewild herinnerd aan het anders zijn. Door middel van opmerkingen over of ze haar hond gaat opeten, als waarom ze geen vloeiend Chinees kent.

In Pekingeend lees je vanuit de ogen van Angie over haar worsteling met haar identiteit, in een grappig jasje. Maar vooral hoe het een een-en-twintig jarige vrouw is gelukt om een plekje te vinden tussen deze twee uiteenlopende werelden.’

Over Pekingeend

Pekingeend gaat over het in gevecht zijn met jezelf binnen twee uiteenlopende werelden. Dit boek vertelt Angies leven door de jaren heen. Vanaf het moment dat ze vanuit Hongkong naar Hilversum verhuist tot aan het accepteren van haar identiteit.

Pekingeend is een heerlijk, humoristisch boekje. Het boek geeft heel veel inzichten over de Chinese cultuur. Je hebt natuurlijk wel migratie waar veel over gesproken wordt, maar er zijn ook heel veel jongeren die opgroeien met twee culturen. Namelijk de kinderen van bi culturele gezinnen. Hoe leuk het ook klinkt, het kan soms zwaarder zijn dan verwacht. Misschien nog wel zwaarder dan wanneer je ouders van dezelfde waarden en normen komen. Er kunnen heel veel schommelingen binnen de opvoeding zijn, waardoor kinderen van bi culturele gezinnen een identiteitscrisis kunnen vormen.

Dilay heeft heel veel fascinatie voor dit onderwerp, omdat ze is opgegroeid in een bi cultureel gezin. Zowel haar Turkse als Nederlandse identiteit hebben een spoor van vraagtekens achtergelaten. Een boek wijden over zichzelf was iets wat Dilay niet wilde, maar ook niet kon. Daarom heeft ze een prachtig boek geschreven over Angie. Het is echt een heel mooi verhaal waar je toch wel met de discriminatie van de Chinese cultuur geconfronteerd wordt.

De schrijfstijl van Dilay Desdemona

Dilay heeft een hele fijne schrijfstijl! Je vliegt door het boekje heen. Niet vanwege het aantal pagina’s, maar omdat het humoristisch is en luchtig. Daarnaast heeft Pekingeend een hele mooie boodschap.

Dilay zit zelf op de kunstacademie en ontwerpt in het dagelijks leven activistische werken die tegen grenzen in gaan. Ze heeft het boek geschreven voor haar minor. En dit heeft Dilay tranen, slapeloze nachten en liters koffie gekost. Nou ik ben benieuwd naar die Douwe Egberts koffie, want vrouw wat kan jij schrijven zeg! Je mag trots zijn op wat je hebt gedaan.

De inzichten de ik kreeg dankzij Dilay

Door dit boek sta ik er nu pas bij stil dat ik zelf in een bi cultureel gezin ben opgegroeid. Ik zie alles als heel erg normaal. Voor mij is de Nederlandse met de Poolse cultuur verweven en misschien is dat wel anders als je als Nederlander alleen met de Nederlandse cultuur bent opgegroeid. Ik heb het altijd als een verrijking gezien en zelf worstel ik dan ook niet met een identiteitscrisis.

Maar wat ik wel heel erg herken zijn de grapjes die worden gemaakt. Mijn maag draait dan altijd om. Vooral wanneer ze van die negatieve kutgrappen maken, terwijl de mensen die ze maken nog nooit een Pool hebben ontmoet. En dan vooral het moment dat ze erachter komen dat ik half Pools ben en dan zeggen ‘oh, maar ik had ’t niet over jou hoor.’ Yeah right, Sherlock. Kunnen we de stereotype grappen vergeten? Net als wanneer er aan Chinezen wordt gevraagd of ze hond eten. Hou op, schei uit.

Verder vind ik het heel bijzonder hoe Pekingeend is opgebouwd! Ik vind het heel mooi dat Dilay via de verhalen van Angie een kijkje geeft in het leven van een Chinees-Nederlands meisje. Op die manier krijg je een inkijkje van iemand die in een bi culturele omgeving is opgegroeid. Verder geeft Dilay je ook wat achtergrondinformatie over de Chinese cultuur. Hier heb ik heel veel van geleerd. Ik sluit me dan ook helemaal aan bij het feit dat dit een ondergewaardeerde groep is waar we eigenlijk maar weinig over weten.

De conclusie

Ik vind Pekingeend een verrijking. Het heeft me namelijk een andere kijk gegeven op mijn eigen leven, maar ook op de Chinese cultuur. Als je het boek aan wilt schaffen, neem dan contact op met Dilay. Dit boek is het lezen namelijk meer dan waard!

2 Comments

  1. Liana

    maart 8, 2020 at 5:14 pm

    Mooie recensie! Ik vind het ook altijd heel knap dat mensen het aandurven om hun boek in eigen beheer uit te geven, want daar komt volgensmij toch heel wat bij kijken.

  2. Joany

    maart 8, 2020 at 7:01 pm

    Ik heb zo’n bewondering voor auteurs die hun boek in eigen beheer uitgeven. Er komt zoveel kijken bij het uitgeven en schrijven van een boek. Je recensie heeft me heel erg benieuwd gemaakt naar het boek.

Leave a Reply